Etrafta kimseler yoktu. Az dalgalı deniz, sahildeki iri ve yosunlu taşları örtüp açıyor, epeyce yükselmiş olan güneşin altında hakiki rengini göstermeden...
Ömer birdenbire, gözleri parlayarak, elindeki mecmuayı masaya vurdu. "Bakınız... Bakınız!" dedi. "Burada bir şiir var... Beni deli eden...
Suiniyeti esas olarak kabul eden ve insanın dürüst, samimi ve namuslu olabileceğine ihtimal vermeyen bir kimseye karşı kendini müdafaa edebilmenin hazin...
"Zavallıcığın daha haberi yok... Bir türlü söyleyemiyorum, bir hafta evvel babası öldü... Ne yapacağım bilmem" diye mırıldandı. Ömer içinde...