Affet şairi, okur, onun hâtıraları alfabetik olmayan bir acayip lügatta - vaktinde kül olamaz! Aslında sen çok iyi bilirsin, neler olur hayatta!
Tebeşir Ruhların canlandı. Ben geldim. Çocukluk körelmiş. San ki, şimşir bir topaç gözlerimden kaçtı. Kaçmış. Pas betondan sökülmüş. Küldü yaprak, can...
Kekeme Hayat Sen, ya san, ya da sar beni, kalbim sağda, Şehir solda, ya san, ya sar, ya Sansar - Bak, yapraklar sar - hoş, yoksa Şehr`e, bahar mı geldi,...
XXI Hey Tanburî Efendi! Taksim e çıkmasın bütün yolları bu şehrin; şahnişinde otur sen de kırık bir taksim - in, Düş İstanbul u başlarına ör!
XVI Düştanbul! Cahide Sonku yu kim öl -
VI Sokaklarında bu şehrin, ölüm Denizi bu şehrin, ölüm Göğü ölüm. Sevgisi bu şehrin, bu şehre sevgi, bir insanına sevgi bu şehrin, ölüm. Kostantiniyye,...
Serin kuşu sabahın, acılı ve tekdüze, açılan sessiz bir yaprak gibi gündüze.