Zangır zangır bir tren geçerdi ya, damarlarımızdan; yalnızlık, onun dönmeyeceğini bilmekti.
Hiç kuşkusuz, dünya ölülerle ağırdır; ve yeryüzü onlarla kalabalık.
Yazılmamış kitaplardır ölüler ve zamanın rafına kaldırılmış gümüşlerdir. Onlar ki, bir yanlarını bırakırken bize, bir yanımızı götürmüşlerdir.
çocuktum ve geleceğim kadardım.
Yalnızlık âsâsıdır Musa`nın Nuh`un gemisidir, İsa`nın çarmıhı, Muhammed in devesi. Teraziden havalanıp bakkal Hüsnü nün omuzlarına konan sineğin...
Bilinmesin; Yalnızlık biraz da, Her şeyi bilmenin ta kendisidir.
Avcılar ki, av olmaktan sıkılmış yalnızlıklardır.
Ah! İşte öyle bakmayın Bir geçmişi anmaya var mısınız Biraz benimle, biraz benimle, biraz uzak ama yarın Geçer gidersiniz uzaklardasınız.
Her şey akıp gider bir katı hüzün kalır Her zaman geceleyin kalır o bazan gündüzün kalır Ben de bu dünyaya geldim geleli Ölmezsem, öldürmezsem Kim benim...
ben şimdi diyorum ki bir bak şu alanlara sokaklara köprülere kiremitsiz damlara taşlara sopalara amanvermez silâhlara şehir haritasına trafik lambasına...